قفل در اصطلاح عامیانه کلامی آشناست و از آن برای حفاظت از اشیا مختلف استفاده می شود.

اما مفهوم قفل در دنیای کامپیوتر و عالم نرم افزار، چیست ؟

امروزه برای جلوگیری از استفاده غیرمجازا ز برنامه ها ویا تکثیرغیرقانونی آنها، اصطلا حا به آنها قفل می زنند.

اما این قفل گذاری چگونه صورت می گیرد ؟

قفل گذاری کلا به دو روش نرم افزاری و سخت افزاری انجام می شود که ذیلا به تشریح آن می پردازیم.

قفل سخت افزاری ( Hardware lock )

چنانچه ازسخت افزارخاصی برای قفل گذاری استفاده شود، به آن قفل سخت افزاری می گوییم. این قفلها بعضی به صورت یک رابط، بر روی پورت پارالل سیستم نصب می شوند که البته هر دو نوع آن عملکرد مشابه دارند.

بخش اصلی قفل، از یک حافظه قابل پاک شدن تشکیل شده که با توجه به نوع و حجم آن، دارای عملکردی متفاوت می باشد و عمدتا به یکی از دو روش زیر عمل می کند:

الف) روش اول قفل گذاری به این صورت است که تولید کننده نرم افزار یک یا چند بایت از اطلاعات را در قفل نوشته و برنامه در هنگام اجرا آن را چک می کند. در صورتیکه قفل وجود داشته باشد، برنامه به کار خود ادامه می دهد و اگر قفل وجود نداشته باشد و یا اطلاعات خوانده شده از روی قفل صحیح نباشد، برنامه متوقف شده و با اعلام خطا، از اجرای صحیح، سرباز می زند.

این نوع قفل ها دارای ساختاری ساده، حافظه ای در حد چند بایت، و قیمتی ارزان هستند.

استفاده از این قفل ها بسیار ساده بوده و نیاز به تخصص خاصی ندارد،تنها کافیست که نرم افزار ویژه قفل را ( که توسط شرکت تولید کننده قفل ارائه شده ) اجرا نمود.

در ابتدا که قفل فاقد اطلاعات است، اول یک کلمه دلخواه، به عنوان کلمه عبور درخواست کرده و سپس با توجه به نوع قفل، یک یا چند کلمه اطلاعات را دریافت و در حافظه قفل ثبت کنید. در دفعات بعد می بایست کلمه عبوری که اولین بار ثبت شده، وارد شود تا بتوان به اطلاعات درونی قفل دسترسی داشت. البته بعد از ورود به برنامه این کلمه قابل تغییر است.

در هر صورت، پس از ثبت اطلاعات در قفل، تولید کننده نرم افزار، اطلاعات ثبت شده در یک برنامه چک می کند که نحوه چک کردن اطلاعات، با توجه به نوع قفل متفاوت است.

در بعضی فقط اطلاعات درون قفل چک می شود و در بعضی دیگر، در مرحله اول وجود قفل چک شده و در مرحله بعدی، اطلاعات درون آن چک می شود.

ب) روش دیگر قفل گذاری به این صورت است که تولید کننده نرم افزار، بخش کوچکی از برنامه را در حافظه قفل قرار می دهد که در این حالت، چنانچه قفل وجود نداشته باشد برنامه به هیچ وجه، قادر به اجرا و ادامه کار نخواهد بود.

این نوع قفل ها، دارای ساختاری کمی پیچیده، حافظه ای بعضا تا چند کیلو بایت، و قیمتی نسبتَََا گران هستند.

استفاده از این قفل ها، به سادگی نوع قبلی نیست. البته نحوه کلی کار مشابه روش قبلی است.

با اجرای نرم افزار ویژه قفل و وارد نمودن کلمه عبور، باید نام فایلی را که می خواهیم بر روی آن قفل بزنیم، مشخص کنیم، تا بخشی از آن در قفل ثبت گردد.

البته در بعضی دیگر از این نوع قفل ها، که حفاظت بیشتری را انجام می دهند، می بایست توسط تولید کننده نرم افزار دقیقا کنترل شود که چه بخش هایی از فایل باید در قفل ثبت گردد که ابته انجام این کار نیاز به تخصص و تجربه کافی دارد، چرا که بعضا ممکن است که خطا در انجام کار، باعث بروز اشکال در برنامه تولیدی بشود.

چون با این کار در واقع بخشی از برنامه در قفل ثبت می گردد، واضح است که هر قفل فقط برای یک نسخه از برنامه می تواند مورد استفاده قرار بگیرد و به همین علت کاربرد این قفل، کمتر است.

ضمنا نوع دیگری از قفل ها هستند که هر دو روش فوق استفاده می کنند، اما طرفدار چندانی ندارند.

قفل نرم افزاری (Software Lock)

چنانچه از روش ها و ترفند های نرم افزاری، برای قفل گذاری استفاده شود، به آن قفل نرم افزاری می گوییم. قفل های نرم افزاری دارای تنوع بیشتری بوده و بعضا از لحاظ طراحی و اجرا سلیقه ای و ابتکاری می با شند.

اما می توان نحوه عملکرد اکثر آنها را، توسط یکی از 3 روش ذیل، تشریح نمود:

الف _ محدودیت در تعداد کپی(Copy Limited)

در این حالت برنامه نصب کننده نرم افزار، فضای مشخصی در دیسک را با روش خاصی مرمت کرده، و تعداد مجاز نسخه برداری را در آن درج می کند. بدین طریق با هر بار کپی کردن برنامه، یک واحد از این عدد کم می شود و هنگامی که تعداد مجاز آن به صفر رسید، دیگر نمی توان برنامه را بر روی سیستم نصب نمود.

حال ممکن است این سوال مطرح شود که مگر نمی توان پس از نصب برنامه، از آن پشتیبانی(Back Up) گرفته و سپس از نسخه پشتیبان نیز، بر روی سیستم دیگری استفاده نمود؟

پاسخ منفی است. زیرا هنگام نصب، اطلاعاتی راجع به سخت افزار سیستم که می تواند مثلا شامل نوع قطعات و یا شماره سریال قطعات باشد، در جایی، در محدوده قفل ذخیره می شود و از این پس هر بار در هنگام اجرای برنامه، این اطلاعات به دقت چک می شود و در صورت هرگونه تغییر، برنامه اجرا نمی شود.

ب _ استفاده از دیسکت، در هنگام اجرای برنامه (Disk Required)

در این حالت، دیسکت مورد نظر، یا به روش خاصی فرمت می شود و سپس در هنگام اجرا، اطلاعات روی آن بررسی می شود، و یا اینکه قسمتی از دیسکت را بصورت فیزیکی و عمدی خراب می کنند و در اینجا، در واقع همان صدمه ای که به عمد، بر سطح دیسکت وارد شده است، به عنوان قفل و محافظ نرم افزار عمل می کند.

از این پس برای انتقال برنامه از یک سیستم به سیستم دیگر، این فلاپی مانند قفل سخت افزاری عمل می کند و می بایست مختصات آن توسط برنامه تایید شود و چنانچه این فلاپی در درایو نباشد، برنامه اجرا نخواهد شد.

قفل سی دی (اجرا از روی سی دی)

با متداول شدن سی دی ویا لوح فشرده، روش جدیدی در قفل گذاری ابداع شد و آن اجرای برنامه از روی سی دی است.

در این حالت برنامه هنگام اجرا، به سی دی رجوع کرده و نقاط خاصی از آن را چک می کند. این نقاط بخش هایی هستند که به صورت فیزیکی علامت گذاری شده اند ودر واقع به نوعی صدمه دیده اند و معمولا این خرابی با تابش اشعه لیزر انجام می شود.

به این ترتیب به اصطلاح نقاط معینی از سی دی لیزرسوز می شود. این نقطه یا نقاط، به عنوان قفل سی دی عمل می کند و از عمل تکثیر یا کپی برداری و همچنین استفاده غیر مجاز از آن جلوگیری به عمل می آورد.

آیا می توان قبل از نصب، از دیسکت ها و سی دی های قفل گذاری شده کپی تهیه کرد و سپس آن ها را نصب کرد؟

پاسخ منفی است، زیرا همانگونه که اشاره شد، یا بخشی از دیسکت و یا تمامی ان، به روش خاصی فرمت می شود که قابل کپی برداری نیست و یا اینکه محل ونقاطی که بر روی دیسکت و یا سی دی، به صورت فیزیکی و عمدی صدمه دیده اند، اجازه کپی برداری را نمی دهند و مانع از انجام این کار می شوند.

شرکتهای داخلی تولیدکننده Software Locks

http://www.developercenter.ir/Forum/showthread.php?t=1663

اکثر فایل های موجود بر روی اینترنت با استفاده از نرم افزارهائی نظیر WinZip فشرده و بر روی سرویس دهندگان FTP مستقر هستند تا کاربران بتوانند با سرعت مناسب اقدام به دریافت آنها نمایند. فایل های فشرده ZIP یکی از متداولترین و سهل الوصول ترین نوع فایل های فشرده می باشند. با فشرده نمودن فایل ها امکان ارسال سریعتر آنها بر روی اینترنت خصوصا" در مواردیکه سرعت خط ارتباطی کاربران بالا نباشد ، فراهم می گردد. پس از دریافت فایل های فشرده با استفاده از نرم افزارهای مربوطه نظیر WinZip می بایست آنها را به حالت اولیه تبدیل ( از حالت فشرده خارج گردند ) کرد.

هدف از فشرده نمودن فایل ها کاهش ظرفیت فایل ها بوده و در زمان استفاده از فایل می بایست مجددا" فایل به حالت اولیه برگردانده شود. در فرآیند فوق بیت هائی از فایل با استفاده از الگوریتم هائی خاص ، از فایل حذف و زمینه کاهش ظرفیت فایل فراهم خواهد شد. در زمان استفاده از فایل با استفاده از الگوریتم فشرده سازی عملیات معکوس انجام و فایل به حالت اولیه خود برگردانده خواهد شد. در ادامه به برخی از روش های فشرده سازی اطلاعات اشاره خواهد شد.

 

یافتن افزونگی در فایل

اکثرفایل های کامپیوتری ( با محتویات متفاوت ) دارای افزونگی اطلاعات می باشند. این نوع فایل ها دارای اطلاعات تکراری زیادی می باشند. برنامه های فشرده سازی اطلاعات ، اطلاعات تکراری موجود در فایل ها را بر اساس الگوریتم های مربوطه حذف می نمایند. پس از تشخیص اطلاعات تکراری ، صرفا" اطلاعات تکراری یک بار در فایل تکرار و و در سایر موارد، از مکانیزمهای خاصی برای عدم تکرار استفاده می گردد.

جمله زیر از 17 کلمه ، 61 حرف ، 16 فضای خالی ، یک نقطه و یک dash ، تشکیل شده است :

"Ask not what your country can do for you -- ask what you can do for your country."

اگر هر یک از حروف ، فضای خالی و حروف خاص ، یک واحد از حافظه را اشغال نمایند ، مجموعا" 79 واحد از حافظه توسط عبارت فوق استفاده خواهد گردید (79 = 1 + 1+ 16 + 61 ) . بمنظور کاهش ظرفیت فایل می بایست افزونگی اطلاعات در فایل را بررسی کرد. با مشاهده و بررسی عبارت فوق ، نتایج زیر بدست می آید :

§ کلمه " ask" ، دو مرتبه تکرار شده است . § کلمه " what" ، دو مرتبه تکرار شده است .

§ کلمه " your" ، دو مرتبه تکرار شده است .

§ کلمه "country" ، دو مرتبه تکرار شده است .

§ کلمه "can" ، دو مرتبه تکرار شده است .

§ کلمه " do" ، دو مرتبه تکرار شده است .

§ کلمه " for" ، دو مرتبه تکرار شده است .

§ کلمه "you" ، دو مرتبه تکرار شده است .

با عدم لحاظ نمودن حروف بزرگ و کوچک درعبارت فوق ، مشاهده می گردد که نیمی از اطلاعات موجود در عبارت فوق ، زائد و تکراری می باشند. با دقت در عبارت فوق و نحوه افزونگی اطلاعات مشاهده می گردد که با دارا بودن نه کلمه ask,not,what,your,country,can ،do ،for و you می توان پالایشی مناسبی از عبارت فوق را انجام و در صورت لزوم و با استفاده از نه کلمه فوق ، مجددا" عبارت اولیه را ایجاد نمود. در این راستا و بمنظور ایجاد عبارت فوق کافی است به کلمات موجود در بخش اول ( نصف عبارت ) اشاره و جایگاه و تعداد تکرار هر یک از آنها را در بخش دوم مشخص نمود. در ادامه نحوه فشرده سازی اطلاعات و بازسازی مجدد آنها بررسی می گردد.

 

فشرده سازی اطلاعات

اکثر برنامه های فشرده سازی از مدل ها ی متفاوت الگوریتم مبتنی بر دیکشنری ایجاد شده توسط "Lempel و Ziv" ، بمنظور کاهش ظرفیت فایل ها ، استفاده می نمایند. منظور از دیکشنری در الگوریتم فوق ، روش های کاتولوگ نمودن بخش هائی از داده است . سیستم استفاده شده برای سازماندهی دیکشنری متفاوت و در ساده ترین حالت می تواند شامل یک لیست عددی باشد. با مراجعه مجدد به عبارت اشاره شده در بخش قبل ، کلمات تکراری را انتخاب و آنها را در لیست مرتب شده ای بصورت زیر ایندکس می نمائیم . پس از ایجاد لیست فوق ، می توان در مواردیکه از کلمات در عبارت استفاده می شود ، از اعداد نسبت داده شده و متناظر با آنها استفاده کرد.

دیکشنری ایجاد شده برای عبارت اشاره شده در بخش قبل بصورت زیر است :

ask

what

your

country

can

do

for

you

با توجه به دیکشنری ایجاد شده ، عبارت مورد نظر بصورت زیر خوانده خواهد شد :

"1 not 2 3 4 5 6 7 8 -- 1 2 8 5 6 7 3 4"

برای بازسازی مجدد عبارت فوق ، لازم است الگوی معادل آن را با توجه به دیکشنری استخراج و در محل مربوطه قرار داد. برنامه هائی نظیر WinZip از فرآیندهای مشابه برای بازسازی مجدد یک فایل و برگرداندن آن به شکل اولیه استفاده می نمایند.

در فرآیند فشرده سازی عبارت اشاره شده در بخش قبل به شکل جدید آن ( مطابق جدول بالا ) چه میزان ظرفیت فایل کاهش پیدا کرده است ؟ مطمئنا" عبارت فشرده شده ظرفیت کمتری نسبت به عبارت اولیه خواهد داشت . در این زمینه لازم است به این نکته مهم اشاره گردد که دیکشنری ایجاد شده نیز می بایست به همراه فایل ذخیره گردد. در مثال فوق ، عبارت اولیه برای ذخیره سازی به 79 واحد حافظه نیاز داشت . عبارت فشرده شده ( بهمراه فضای خالی ) ، 37 واحد و دیکشنری ( کلمات و اعداد ) ، نیز 37 واحد حافظه را اشغال خواهند کرد. بدین ترتیب ظرفیت فایل فشرده به 74 واحد حافظه خواهد رسید . با توجه به اطلاعات فوق مشاهده می گردد که عملا" در رابطه با فشرده سازی عبارت فوق به موفقیت های بزرگی نائل نشده ایم . در این زمینه لازم است به این نکته اشاره گردد که در مثال فوق ، صرفا" یک " جمله " فشرده شده است . فرض کنید جمله فوق بخشی از یک سخنرانی یک ساعته باشد ، بدیهی است که در سخنرانی فوق احتمال تکرار کلمات فوق بسیار زیاد خواهد بود . با ایجاد سیستم دیکشنری ، زمینه استفاده از آن در بخش های بعدی سخنرانی نیز وجود داشته و در ادامه قطعا" میزان فشرده سازی جملات موجود در متن سخنرانی نتایج مطلوبتری را بدنبال خواهد داشت .

 

جستجو برای الگوها

در مثال ارائه شده ، تمام کلمات تکراری انتخاب و در دیکشنری قرار گرفتند. در روش فوق ، ساده ترین مدل برای ایجاد دیکشنری استفاده شده است . برنامه های فشرده سازی از مدل های کاملا" متفاوت دیگر در این زمینه استفاده می نمایند.برنامه های فوق نسبت به کلمات متمایز، از یکدیگر شناخت لازم را نداشته و در این راستا صرفا" بدنبال "الگو" خواهند بود. این نوع برنامه ها بمنظور کاهش ظرفیت فایل ها ، با دقت الگوها را انتخاب و آنها را در دیکشنری مستقر می نمایند. در صورتیکه از دیدگاه فوق فرآیند فشرده سازی دنبال گردد ، در نهایت با یک دیکشنری کاملا" متفاوت با آن چیزی که قبلا" ایجاد شده بود ، مواجه خواهیم بود.

اگر یک برنامه فشرده سازی عبارت معروف اشاره شده در بخش قبل را بمنظور یافتن افزونگی ، پیمایش نماید ، پس از دنبال نمودن بخشی از عبارت (ask not what your) ، الگوئی جدید را تشخیص خواهد داد. الگوی فوق حرف "t" بوده که بدنبال آن یک فضای خالی نیز قرار دارد. ( در کلمات "not" و "what" ) . در صورتیکه برنامه فشرده سازی الگوی فوق را در دیکشنری مستقر نماید ، می بایست یک عدد "1" را در هر زمان که با حرف "t" و یک فضای خالی بدنبال آن برخورد می نماید ، در دیکشنری ثبت نماید. با ادامه پیمایش عبارت فوق توسط برنامه فشرده سازی ، مشاهده می گردد که الگوی تشخیص داده شده ( حرف t و فضای خالی بدنبال آن ) به میزان قابل ملاحظه ای در عبارت تکرار نشده و برای ثبت در دیکشنری واجد شرایط مناسب نخواهد بود ، بدین تزتیب الگوی تشخیص داده شده نادیده گرفته شده و عملیات یافتن الگوئی دیگر ، دنبال خواهد گردید.

در ادامه برنامه فشرده سازی متوجه الگوی "ou" می گردد ، الگوی فوق در کلمات "your" و "country" ، تکرار شده است . در صورتیکه عبارت مورد نظر یک فایل طولانی بود ، ثبت و نوشتن الگوی فوق در دیکشنری می توانست به میزان قابل توجه ای از ظرفیت فایل را کاهش دهد. "ou" ، یکی از ترکیبات متداول استفاده شده در زبان انگلیسی است . معیار برنامه فشرده سازی عبارتی است که در حال پیمایش آن است . در ادامه پیمایش عبارت فوق ، یک الگوی مناسبتر تشخیص داده خواهد شد. الگوهای فوق "your" و "country" بوده که هر یک بدفعات تکرار شده اند. تکرار هر یک از کلمات فوق در عبارت معادل ترکیب کلمات "your country" است . در چنین حالتی برنامه قشرده سازی entry موجود در دیکشنری برای الگوی "ou" را با الگوی "your country" ، جایگزین می نماید. عبارت ترکیبی "can do for" ، نیز در عبارت اصلی تکرار شده است . ( یک مرتبه پس از "your" و یک مرتبه پس از "you" ) . بدین ترتیب الگوی "can do for you" نیز تکراری خواهد بود. بنابراین می توان در عوض نوشتن 15 حرف ( بهمراه قضای خالی ) ، از یک عدد استفاده کرد. در صورت استفاده از الگوی "your country" ، برای 13 حرف از یک عدد معادل استفاده می گردد ، بدیهی است که الگوی فوق نادیده گرفته شده در عوض الگوی "r country" و الگوی جدید "can do fo you" ، در دیکشنری ثبت می گردند. برنامه فشرده سازی فرآیند فوق را دنبال و پس از یافتن یک الگو ، محاسبات مربوطه را انجام و الگوی واجدالشرایط را در دیکشنری ثبت خواهد کرد. مهمترین ویژگی "الگوریتم مبتنی بر دیکشنری " ، قابلیت تغییر الگوها در زمان فرآیند فشرده سازی است .

با توجه به الگوهائی تشخیص داده شده ، دیکشنری مربوطه بشکل زیر خواهد بود . در دیکشنری زیر الگوهای تشخیص داده شده ثبت و برای فضای خالی از کاراکتر "__" استفاده شده است .

ask >what

you

r__country

__can__do__for__you

با توجه به دیکشنری فوق ، عبارت اشاره شده در بخش قبل بصورت زیر فشرده می گردد.

"1not__2345__--__12354"

عبارت فوق 18 و دیکشنری 41 ، واحد حافظه را اشغال خواهند کرد. بدین ترتیب فایل حاوی عبارت اولیه فوق از 79 واحد حافظه به 59 واحد حافظه کاهش پیدا کرده است . روش استفاده شده بمنظور فشرده سازی عبارت فوق یکی از امکانات موجود بوده و می توان در این راستا از روش های دیگر نیز استفاده کرد.

 

تا چه میزان می توان اطلاعات را فشرده کرد ؟

میزان ( نسبت ) کاهش ظرفیت یک فایل ، به عوامل متعددی نظیر : نوع فایل ، اندازه فایل و روش فشرده سازی بستگی دارد. در اکثر زبانهای طبیعی ، حروف و کلمات الگوهای مناسبی را بصورت جداگانه و یا ترکیبی ایجاد می نمایند. بدین ترتیب فشرده سازی فایل های متنی نتایج بسیار مطلوبی را بدنبال خواهد داشت . فایل های متنی اغلب پس از فشرده سازی به میزان پنجاه درصد و یا بیشتر ، کاهش ظرفیت را خواهند داشت . اکثر زبانهای برنامه نویسی ( مصنوعی ) نیز بدلیل استفاده از مجموعه ای از دستورات که بصورت تکراری استفاده می شوند ، دارای افزونگی اطلاعات بوده و پس از فشرده سازی نتایج رضایت بخشی را بدنبال خواهد داشت . فایل هائی که دارای حجم بالائی از اطلاعات منحصر بفرد بوده ( نظیر فایل های گرافیک و یا فایل های mp3) ، بدلیل عدم وجود الگوهای تکرار شونده ، بخوبی فشرده نخواهند گردید.

در صورتیکه فایلی دارای تعداد زیادی الگوی تکرار شونده باشد ، میزان افزونگی اطلاعات موجود در فایل به طرز محسوسی ظرفیت فایل را افزایش خواهد داد. بدین ترتیب در زمان فشرده سازی این نوع از فایل ها با توجه به وجود الگوهای تکرار شونده ، ظرفیت فایل در حد قابل قبولی کاهش پیدا خواهد کرد .

میزان فشرده سازی اطلاعات، به الگوریتم استفاده شده توسط برنامه فشرده سازی نیز بستگی دارد. بدیهی است استفاده از یک الگوریتم با کارآئی بالا ، نتایج مثبتی را در رابطه با فشرده سازی به ارمغان خواهد آورد.

shell eadme=&Read Me

shell eadmecommend=notepad help eadme.txt

sheelhelp=&Help

shellhelpcommand=winhlp32helphelpfile.help

با در نظر گرفتن خط به خط این مثال اینگونه استنباط می شود که:

فرمان Autoplay پیش فرض “Setupi “‌خواهد بود.

آیکن icon#1,CD در Setup.exe خواهد بود.

4 فرمان به منوی rightclick pop-up اضافه خواهد شد:

“Configure… “

که “Setupc ” را اجرا می کند.

“Install… “

که “Setupi ” را اجرا می کند .

“Read Me ”

که برای نشان دادن “readme.txt ”، notepad.exe را آغاز می کند.

“Help ”

که با امکان help ویندوز 95 یک helpfile را نشان می دهد.

شما باید بتوانید با استفاده از فرمان ”Start ” یک صفحه وب را باز کنید،برای مثال:

 [autroun]

open=start index.htm

برنامه ای که به شما اجازه می دهد تا autoplay را بدون سوزاندن یک CD آزمایش کنید:

http://www.connect.net/gstrope/autoteest.htm (در واقع اگر شما فلدری را در یک حرف درایو SUBST کنید، ویژگی autorun در ویندوز 95 درایو جدید را اسکن می کند. برای مثال،”SUBST J:goodiesNew CD ” این تکنیک نیز برای آزمایش CD-ROM ای که آماده کرده اید مفید است.)

برنامه های کاربردی قابل پیکربندی autorun (آغاز کننده ها و منوها) در سایت های زیر موجودند:

http://www.powerup.com.au/~calyapso/index.htm

http://www.phdcc.com/helpindex/sheIIRun.htm

http://www.mediachance.com

http://www.pgd.dk

28 _ چگونه می توان مطمئن شد که داده ها به درستی Write شده اند؟

ساده ترین راه مقایسه کپی با اصل است. اگر دیسک از یک فایل تصویر ISO-9660 سوزانده شده باشد،برنامه هایی شبیه Easy-CD Pro 95 مقایسه ای از دیسک با اصل آن خواهند داشت. راه دیگر مقایسه فایل به فایل است. برنامه هایی که CRC ها را در روی فایل ها محاسبه و سپس آنها را مقایسه می کنند .(یعنی از نظر وجود ویروس کنترل می نمایند) کار خواهند کرد. راه دیگری استفاده از یوتیلیتی “diff ” UNIX است که (به همراه بسیار دیگر از یوتیلیتی های مشابه ) برای Win 95 در سایت http://www.readkotler.com/ موجود می باشد. در صورتی که محتوای C:MyData را بر روی یک CD-R در E: کپی کرده اید، از فرمان

Diff-g-r C:MyData E:

استفاده کنید: فلگ “-g ” به آن می گوید که در صورت متفاوت بودن فایل ها گزارش دهد، اما تفاوت ها را نشان ندهد و فلگ “-r “ می گوید تا به طور بازگشتی در دایرکتوری ها نزول کند. امکانات دیگری نیز وجود دارد. یوتیلیتی به نام “treediff ” در آرشیوهای http://www.simtel.com/archive/index.htm  ممکن است مفید باشد. http://www.funduce.com/directory-toolkit.htm دارای یک برنامه نرم افزار عمومی به همراه ویژگی های مربوطه است . http://www.araxis.comدارای کپی ارزشیابی از Pmdiff است که در مورد ویندوز و OS2 موجود می باشد. شما می توانید “FileSync ” را از سایت http://fileware.co.uk/ بدست بیاورید. همچنین می توانید WinDiff مایکروسافت را که متفاوت از برنامه های ذکر شده قبلی است از سایتftp:\ftp.microsoft.comservices echnetoffice95 wind.exe ، download نمایید و از نام فایلهای طولانی نیز مطلع شوید. اینها را می توان روی Win95CD در tools eskitfile نیز یافت.

29 _ چگونه می توان یک CD-ROM را با 3GB داده بر روی آن کپی کرد؟

این کار عملی نیست. به واقع CD دارای فضا جهت این مقدار داده نمی باشد. برخی از ناشران CD زمانی که Spot مشابه روی دیسک را چندین بار فایل های منطبق ارجاع می دهند. از ترفند استفاده می کنند. اگر یک کپی فایل از دیسک بر روی درایو سخت خود انجام می دهید، نتیجه پایانی چندین کپی از بلاک های مشابه و داده هایی بیشتر از آنچه است که می تواند روی یک CD-ROM قرار بگیرد. Video CD ها اغلب دارای فایل های منحصر به فرد است که 700MB یا بیشتر می باشند.

در این مواقع، آنها واقعا به این بزرگی هستند. آنها در یک فرمت خاص نوشته می شوند که به خاطر فضای بیشتر تصحیح خطا را از قلم می اندازد. در مورد داده های ویدئویی این بخوبی کار می کند، اما در مورد داده های معمولی ویدئویی این بخوبی کار می کند، اما در مورد داده های معمولی قطعا توصیه نمی شود. اگر می خواهید نسخه دیگری از یک CD-ROM تهیه کنید،هم باید از برنامه ای که به همین منظور است استفاده نمایید. (CD Copier از SNAPSHOT,Adaptec از Jeff Arnold و غیره) و هم اینکه تراک داده ها را به عنوان یک تصویر مجازی ISO-9660 استخراج کنید. برخی نرم افزارها در مواجه باCD های پیچیده نسبت به بقیه تواناترند، در صورتی که نوع خاصی از CD را در نظر دارید. باید توانایی های نرم افزار را قبل از اقدام به خرید کنترل کنید.

30 _  “buffer Underrun ” یعنی چه؟

فرآیند Write کردن CD نمی تواند در اواسط Session متوقف شود. برای اینکه چنین اتفاقی روی ندهد، سازندگان CD recorder ها یک بافر Write را که معمولا KB 512 یا MB 1 است در درایو قرار می دهند. داده هایی که از درایو سخت،نوار یا CD دیگر خوانده می شوند در بافر ذخیره می گردند و زمانی که recorder به آنها نیاز داشت بیرون کشیده می شوند. اگر recorder به داده های بافر Write نیاز داشت و این داده ها در آنجا موجود نبودند،به این beffer underrun گفته می شود. دیسک همچنان می چرخد، اما داده ایی برای Write کردن وجود ندارد،بنابراین فرآیند ضبط کردن عقیم می ماند. شما می توانید با بستن این Session و شروع Session دیگر،از دیسک با درایوهای CD-ROM MultiSession استفاده نمایید با این فرض که فضای کافی روی CD وجود دارد و این فرض کرد که نرم افزار Pre-Mastering نمی خواهد دیسک را برای شما به پایان برساند. به طور خلاصه برای جلوگیری از بافر underburn این کارها توصیه می شوند:

از یک درایو سخت،سریع و سازگار با AV استفاده کنید. اکثر درایوهایی که امروزه به فروش می رسند در همین دسته قرار می گیرند. شما نیاز به درایو بهینه سازی شده AV ندارید.

با سرعت پایین ضبط کنید. وقتی که در 9X ضبط می کنید، خالی کردن بافر بیشتر طول می کشد.

در هنگام ضبط کردن، کار دیگری با کامپیوتر انجام ندهید، از سرویس دهنده فایل ضبط نکنید.

HD خود را یک تکه کنید، بخصوص اگر ضبط On-the-fly را انجام می دهید.

به جای استفاده از on-the-fly از فایل تصویر ISO ضبط کنید.

بسته به Setup شما،قرار دادن recorder و درایو سخت روی کنترل های جداگانه SCSI ممکن است لازم باشد.

CD-R خود را خنک نگاه دارید. گاهی اوقات هنگامی که درایوها بسیار گرم شوند خراب می گردند.

هم چنین مراقب برنامه هایی همچون ضد ویروس ها که موجب هوشیاری می گردد،تنظیمات حافظه مجازی که موجب تعویض می گردند، محافظ صفحه نمایش که هنگام فرآیند ایجاد CD فعال می گردند، فعالیت غیرمعمول شبکه و زمینه ای که از داده ها یا فاکس ها download می شوند،باشید. یک راه کنترل کردن،اجرای HD defragmenter در ویندوز 95 است.

یوتیلیتی به نام ”Find ” که در Microsoft Office است گاهی اوقات درایوهای سخت شما را راه اندازی و اسکن می کند. ممکن است غیرفعال کردن این یوتیلیتی با حذف میانبر در فلدر WindowsStart MenuprogramsStartup ضروری باشد. اگر از ویندوز استفاده می کنید، Sub-Session ها را روی تنظیمات Auto-Insert Notification و VCACHE ببینید.

http://www.adaptec.com./support/fags/bufunder.html دارای مجموعه جامعی از اطلاعات buffer underrurn است. http://www.adaptec.com/support/configuration/cdrec.html دارای مطالب جالب برای کاربران با CD-R های متصل به کارت های Adaptec SCSI است.

31 _  (AIN (Auto-Insert Notification ویندوز چیست؟

اکثر نرم افزارهای ضبط کننده که بر مبنای ویندوز هستند توصیه به خاموش کردن Auto-Insert Notification می کند. در صورتی که Auto-Insert Notification روشن باشد،می تواند با Session های بسته تداخل پیدا کند و یا اینکه فقط دیسک ها را در درایو قرار دهد. شما می توانید با باز کردن آیکن“ System ” در Control penel و انتخاب ”Device Manager ” آن را غیرفعال کنید. برای هر item تحت CD,ROM ،device را انتخاب کنید،روی tab ” Setting ” کلیک نمایید و مطمئن شوید که کادر کنترل “Auto Insert Notification ” uncheck شده است.

در صورتی که از WinNT استفاده می کنید، می توانید با برنامه موجود ”TweakUI ” در PowertToys یا با تغییر کلید registry با Regedit32 ،(غیر فعال =0 ،فعال=1) Auto-Insert Notification را خاموش کنید: HKEY -LOCAL- MACHINESYSTEMCurrent Control SetServicesCdromAutorun

اگر نرم افزار شما به طور خودکار AIN را خاموش می کند و شما نمی فهمید که چگونه آن را روشن کنید،برنامه TweakUI می تواند کمک کننده باشد. تنظیمات ”Paranoia ” را کنترل نمایید (اگر احتمالا نصب Power Toys از تنظیم آیکن های بر نیامد،“Rebuild Icons ” را از منوی “Repair ” انتخاب کنید).

Sidebar : مشکلی که در رابطه با Auto-Insert Notification وجود دارد این است که گهگاه تلاش می کند تا یک دیسک معتبر در CD recorder بیابد. یک دیسک خالی برای ویندوز خیلی جالب نیست. بنابراین هیچ اتفاقی رخ نمی دهد. وقتی که فهرست مطالب در دیسک نوشته می شود، ناگهان جالب می شود و اگر Autorun یا Autoplay فعال باشند. با تلاش ویندوز فعالیت های کافی جهت خواندن دیسکی که Write کردن آن با شکست مواجه شده صورت می گیرد. از آنجایی که تنها CD ها با داده های واقعی نوشته شده بر روی آنها تحت تاثیر قرار می گیرند. Write کردن آزمایشی دچار اشکال نمی شود. این بسیار ناامید کننده است که در Write کردن آزمایشی 100% موفقیت و در Write کردن واقعی 100% شکست را داشته باشیم. با ضبط disc-at-once ،این فرآیند در همان ابتدای آغاز کار بی نتیجه می ماند و احتمالا یک دیسک خالی ولی بلا استفاده را بر جای خواهد گذاشت.

با ضبط Track-at-once ،این خرابی در ضبط در انتهای دیسک روی خواهد داد و شما ممکن است بتوانید دیسک را به پایان برسانید،CD های صوتی به احتمال زیاد خوب کار می کنند حتی اگر در انتهای فرآیند Write کردن متوقف گردند.

مهم: در صورتی که برای ویندوز از Direct CD استفاده می کنید،AIN باید روشن باشد،در غیر این صورت بعضی چیزها خوب کار نخواهند کرد. آشکارترین مد خرابی این است که Filename های طولانی نشان داده نشوند،اما برخی گزارشات نشان داده اند که داده های روی دیسک می توانند به خوبی Trash شوند.

در صورتی که همچنان از یک برنامه Write کردن قراردادی استفاده می کنید، این مسئله می تواند سودمند باشد، مگر اینکه برنامه کاربردی در مورد خاموش کردن AIN قبل از Write کردن موافق باشد. برنامه های کاربردی اخیر ویندوز که توسط Adaptec به فروش می رسد (Easy CD Creator ) به طور خودکار Auto Insert Notification را در هنگام نیاز غیرفعال و بعد از آن مجددا فعال می سازد.

32 _ نرم افزار Write کردن بسته ها چیست؟

Packet Writing یا Write کردن بسته ها روش Write کردن کل تراک یا دیسک است. در ضبط Track-at-once حداکثر 99 تراک در هر دیسک، حداقل طول تراک 300 بلاک و یک سربار اضافی 150 بلاک برای Pregap,run-out,run-in و Linking وجود دارد. Write کردن بسته ها اجازه می دهد تا تنها با 7 بلاک از سربار در هر بار Write کردن(4 بلاک برای run-in ،2 بلاک برای run-out و 1 بلاک برای Link ،)چندین Write در هر تراک صورت بگیرد.

بنابراین این امکان وجود دارد تا بسته هایی را که اندازه آنها کاملا متناسب با بافر CD recorder است،Write نمود،در نتیجه خطر buffer underruns می تواند حذف شود، در مورد Write کردن بسته ها مشکلاتی وجود دارد که اکثر آنها به واسطه ناتوانی درایوهای قدیمی تر CD-ROM در اداره فاصله های بین بسته هاست.

درایوهای CD-ROM در صورتی که در فاصله خوانده شوند می توانند ایجاد سردرگمی کند،در برخی مدل ها، با بهینه سازی های read-ahead مشکل پیچیده می گردد. در Write کردن بسته ها دو فلسفه اساسی وجود دارد،اندازه ثابت و اندازه متغیر. در بسته هایی با اندازه ثابت، CD recorder داده ها را هر زمان که دارای یک بسته کامل باشند،Write می کند. تمام بسته های یک تراک باید یک اندازه باشند. در صورتی که درایو CD-ROM زودتر بداند که فاصله ها در کجا هستند،جهش از روی فاصله های بین بسته ها نسبتا برای آن آسانتر است. در بسته هایی با اندازه متغیر،درایو CD-ROM نمی تواند موقعیت فاصله ها را زودتر تشخیص دهد. باقرار دادن فایل سیستم در مسیری که درایو هرگز سعی نکند که از فاصله ها بخواند،می توان این مشکل را حل کرد. راه دیگر قرار دادن فایل کامل در یک بسته مجزا است،اما اگر اندازه فایل متجاوز از اندازه بافر CD recorder,Write باشد،خطر buffer underruns باز می گردد. یک راه دیگر نوشتن فایل در چندین بخش است،اما فایل سیستم Level 1 ISO-9660 که از جانب اکثر سیستم عامل ها پشتیبانی می شود،از این روش پشتیبانی نمی کند.

با جایگزین کردن ”redirector ” با redirector ی که Level 3 ISO-9660 را پشتیبانی می کند،مسئله حل می